میان‌کودکی

در فرایند رشد شناختی انسان، «اندیشیدن و طرح‌ریزی» یکی از بنیادی‌ترین سازوکارهایی است که گذار ذهن از واکنش‌پذیری صرف به سامان‌دهی هدفمند تجربه را ممکن می‌سازد. در مدل‌های کلاسیک، این دگرگونی به‌صورت صرفاً عقلانی تفسیر می‌شد، اما تحلیل تحولی نشان می‌دهد که «فکر کردن» نه یک فعالیت گسسته از زندگی عاطفی بلکه ساختاری پویا و…