گاهی وسط یک موقعیت می‌ایستی و حس می‌کنی داری در مه راه می‌روی؛ نه مسیر معلوم است، نه مقصد. ذهنت می‌خواهد کاری کند، تصمیمی بگیرد، واکنشی نشان دهد… اما هر قدمی که برمی‌داری، انگار بیشتر در گل فرو می‌روی. این همان جایی است که اگر «لنگر» درست را پیدا نمی‌کنی، باید شجاعت این را داشته…

وقتی کمان را به دست گرفته‌‌ای، روی یک هدف تمرکز کن. تو ممکن است چند خواسته هم‌زمان داشته باشی؛ اما اگر این‌ها در یک مسیر واحد قرار نگیرند، مثل اسبی می‌شوی که به چند جهت کشیده می‌شود. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که تمرکز عمیق زمانی شکل می‌گیرد که مغز فقط یک مسیر روشن و مشخص را دنبال کند. برای رسیدن به موفقیت، نیاز داری یک «مرکز ثقل» داشته باشی. از خودت بپرس: مهم‌ترین چیزی که می‌خواهم چیست؟ با انتخاب درست و هماهنگی درونی، می‌توانی نتایج شگفت‌انگیزی به دست آوری.

حتماً برایت پیش آمده که بخواهی یک مسئله را بفهمی یا روی کسی اثر بگذاری، اما هرچه تلاش می‌کنی، انگار به دیوار بلند خورده‌ای. تحلیل می‌کنی، حدس می‌زنی، تلاش می‌کنی… اما هیچ‌چیز جلو نمی‌رود. در این لحظه، مسئله این نیست که تو کم‌هوش یا ضعیف هستی؛مسئله این است که بدون داشتن لنگرگاه شناختی یا اعتباری…

بعضی روزها همه‌چیز روشن است: می‌دانی کجا خوب عمل کردی و کجا نه. با این همه، خطاهایت اذیتت می‌کنند. در نقطه مقابل، بعضی روزها، فقط یک حس مبهم داری؛ انگار چیزی درست نیست، ولی دقیق نمی‌دانی چه. هنر زندگی این است که بدانی در هر کدام از این دو حالت، با خودت چگونه رفتار کنی:وقتی…

حتماً برایت پیش آمده که در موقعیتی قرار بگیری و ناگهان ذهنت پر از تحلیل و حدس و گمان شود. مثلاً طرف مقابلت سرد رفتار می‌کند و تو شروع می‌کنی به داستان‌سازی: «حتماً از من ناراحت است»، «شاید حرفی زده‌ام»، «نکند رابطه‌مان خراب شده؟»… چند دقیقه بعد، می‌بینی حال دلت بد شده، در حالی که…