سولیا ای‌آی

خواب دیدم آدمک کوچکی که شکم داشت و بدنش شبیه عروسک‌های گوشتی گران‌قیمت بود، با چشم و ابروهای سیاه، مدام من را اذیت می‌کرد. تا جایی که آن‌قدر حرصم را درآورد که به او گفتم: «این‌جا کجاست؟» او گفت: «خانه‌ی اصفهانتان». خانه در خواب آن‌قدر تمیز بود که با واقعیت فرق داشت؛ چون در بیداری…