گاهی اجازه بده او ببرد!

برنده-بودنآیا دوستش داری؟ آیا بودن او و احساساتش برایت مهم است؟ پس اجازه بده گاهی او احساس برنده بودن کند. زمانی که یادگرفتی به عمد ببازی، آن زمان تازه طعم عشق واقعی را تجربه می کنی. تازه می فهمی همه چیز در توانایی هایی که داری و امتیازاتت و جنگ مدام برای به رخ کشیدن برتری خودت خلاصه نمی شود.

وقتی به عمد می بازی، هیچ اتفاقی نیافتاده، چیزی را از دست نداده ای؛ اما شاید خیلی چیزها به دست آورده باشی… تو گاهی با باختن بزرگ می شوی؛ چون اجازه می دهی او هم بیاموزد می توان و می شود بالا رفت و از آن بالا به تو نگاه کرد!

پس، سزاواریهایت را کنار بگذار، از گاهی حرف او، گاهی حرف من لذت ببر. از این که با کنار کشیدن به او اجازه رشد، اجازه خالی شدن از هیجانات و… عصبیت ها را می دهی، آکنده از احساس آرامش شو. حق را از دایره ریاضیات خارج کن، گاه بزرگترین حق «گذشت» است؛ چرا که فرصتی به بزرگی یک زندگی می بخشی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code