یک مربی بزرگ را چگونه کوچک کنیم؟

اخراج-کی روش-کفاشیانآیا می توان با استخاره به تفسیر واقعیات پرداخت؟ از روی نمونه ها می توان قضاوت کرد. نمونه زیر را با هم می خوانیم.

داستان یک عبارت کوتاه است: رئیس فدراسیون فوتبال مربی تیم ملی را تهدید به اخراج کرد. در این رابطه، پیام استخاره صریح است. سوره اعراف/ آیه ۸۲:

پاسخ قومش جز این نبود که گفتند: آنان را از شهر خود بیرون کنید؛ زیرا آنان کسانی اند که به پاکی تظاهر می کنند.
این که چه کسانی کی روش را وادار به ورود به بازی ناخوشایند جاری کردند، چه کسانی گراهای ناصواب به او دادند و چگونه اسباب تشنج آفرینی در تیم ملی را فراهم آوردند بماند، نکته مهم اعلام رسمی کفاشیان و تهدید به اخراج است.
آیه به نفس چنین رویکردی می پردازد. محتوای آیه مبتنی بر راندن و ایزوله کردن است. زمانی که کفاشیان چنین بیان رسمی و تهدیدآمیزی می کند، دقیقا همین معنا رخ می دهد: تحقیر و به جا نشاندن فردی که از شیری غران و لیدر تیم ملی تبدیل می شود به گربه ای آب باران خورده در گوشه نیمکت تیم تا این چند صباح نیز بگذرد و هرچه زودتر بار خویش بسته از این مرداب برهد.

ما ایرانی ها از گذشته پرافتخار و غرورآفرینمان چیزی باقی نمانده است. نه رسم مهمان نوازی می دانیم، نه با آداب حرمت گذارند برای آدم های بزرگ آشنا هستیم. تا فردی محترم، تا دانشمند یا کارشناسی خبره در نزدمان است، کارمان عقده گشایی و تحقیر و به انزوا راندن اوست، اما آن زمان که جان به جان آفرین می سپارد یا جلای وطن می کند، تازه یادمان می آید فلان گوهر گرانبها را نزد خود داشتیم و چه افسوس ها و دریغ ها می خوریم، همه از سر تظاهر که متظاهر واقعی فرهنگ و نوع نگرش پرمنیت ماست.

آنچه ما با کی روش می کنیم، چیز غریبی نیست. هر روز همین بلا را به گونه ای سر بزرگان وطنی می آوریم، چرا که رویکرد فرهنگ به تباهی کشیده ما نخبه کشی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code