برای رسیدن به بهار، به توفان نیاز نیست

روحانی-ظریف-مذاکراتبدترین اتفاقی که در دوران اصلاحات افتاد،‌ فروپاشی احترام متقابل و افتادن در دام رفتار خصمانه عصبی دو جناح‌ رقیب بود. در واقع، ریشه‌های تندروی و رفتار احساسی در اطرافیان آقای خاتمی وجود داشت و همین امر باعث ایجاد نزاعی شد که در پی آن منافع ملی کشورمان به شدت آسیب دید و آن شد که نباید بشود. فقدان مدیریت صحیح هیجانات و دور شدن از اعتدال را می‌توان علت العلل به قدرت رسیدن جریان انحرافی دانست.

این در شرایطی بود که در کشور دو جناح و دو طرز فکر متعلق به نظام در برابر هم قرار گرفتند. آن زمان موضوع درگیری میان برادارن بود،‌ میان کسانی که سال‌ها با هم در میدان مبارزه برای پیروزی انقلاب جنگیده بودند؛ اما به واسطه فقدان بردباری و گرفتار شدن در دام احساسات به سادگی هم دیگر را خصم پنداشته و کشور را به لبه هولناک نیستی کشاندند.

جالب این است که حدود یک دهه پس از آن زمان، دولت ایران در برابر رقیبانی واقعی و مترصد آسیب رساندن به انقلاب با سلاح احترام و درایت توانست پیروزی بزرگی نصیب کشور سازد.

کمی به گذشته نگاه کنیم،‌ کمی دلایل پیروزی امروز رزمندگان عرصه دیپلماسی کشور را مرور کنیم و به این نتیجه برسیم: «برای رسیدن به بهار،‌ به توفان نیاز نیست.» در میدان گفتگوی منطقی –حتی در سخت ترین مسائل- می‌توان به آرایی معتدل دست یافت. اجازه دهیم به جای قلب‌ها این عقل‌هایمان باشد که به مسائل ورود می‌کند.