داعش همان یاجوج و ماجوج زمان اند

داعش-یاجوج-ماجوجاز نشانه های آخرالزمان، شکستن سد یاجوج و ماجوج است- قومی وحشی که از هر پشته ای سرازیر شده و سامان زندگی انسان ها را به هم می پاشند. شکستن سد به معنای از بین رفتن حائل و مانع است و سرازیر شدن از پشته یعنی امر سخت بر این قوم آسان می شود. در حقیقت، گسترش ویروسی توحش در جامعه اسلامی به این دلیل آسان می شود که مرز میان عقل و احساس در جامعه زایل شده و دسته هایی از علمای دین مذهب را از منظر عصبیت های قومی تفسیر کرده و به این طریق تفکر ناصواب مذهب عصبیت زده در جامعه منتشر می شود.

خداوند در هزار و چهارصد سال پیش بهترین استراتژی در برابر قوم یاجوج و ماجوج را بیان کرده است. راهکار صحیح بستن سد در برابر این طرز تفکر است. باید نه تنها در میدان جنگ فیزیکی بلکه بسیار بیش از آن در حوزه جنگ فرهنگی و عقیدتی با نور تاباندن بر معرفت دینی از علمای دین برای خاموش کردن شعله های آموزه های عصبیت دینی بهره گرفت.

این تنها علمای دین و توسعه تفکر عقلانی است که می تواند داعش را زمین گیر کند؛ وگرنه تا زمانی که حوزه های علمیه مذاهب مختلف واکنش هوشیاری بخش در برابر این نوع تفکر نداشته باشند، یاجوج و ماجوج راهشان برای نفوذ در جوامع و تخریب فرهنگ بشری باز است. اکنون وظیفه دانشمندان دینی است که آستین را بالا زده و با تقویت گفتمانی نواندیشی دینی به شبهات علمای منحرف پاسخ قاطع داده و راه را برای محبوبیت یافتن آن ها مسدود کنند.

پی نوشت:

همان گونه که در متن اشاره شد، ریشه پیدایش یاجوج و ماجوج زمان در جایی است که علمای دین گرفتار عصبیت های مذهبی- قومی می شوند. زمانی که از صراط مستقیم عقل خارج می شویم، راه برای شکل گیری تفکرهای رادیکالی و ستم پیشه هموار می شود. نکته اینجاست که تمام کانون های علمی اعم از شیعه و سنی در این باره مسئول اند و باید نهضتی عقلگرا و سنت شکن را به راه اندازند.

در این بین، فقهای ما و حتی مراجع باید به بطن جامعه ورود کرده و رویه ای پاسخگو پیش بگیرند. امروز عصر پرسشگری و شکاکیت عقلی است. هیچ مذهبی نمی تواند با کشیدن دیوار تقدس برای خود حاشیه امنیتی ایجاد کند. تلاش برای ماندن در دایره تقدس و خود را فراز بینی بی گمان آب ریختن به همان شیارهایی است که امثال داعش را سیراب می کنند.