داعش درون ما زندگی می کند؛ و ما فریاد مرگ بر داعش سر می دهیم

روز-قدسحجت الاسلام و المسلمین محمد حسن معزالدینی دیروز سخنانی بر زبان آورد که باید آن ها را بر سر در تمام مدارس، حوزه ها، شرکت ها، ادارات، مراکز خرید و سازمان ها آویخت. باید روزی چند بار همه را واداشت آن ها را مطالعه کنند.

امام جمعه موقت یزد با ابراز این نکته که به مسائل حساسیت کاریکاتوری داریم، می گوید: علی حاکم مسلمین است ولی وقتی خلخال از پای زن یهودی در می آورند، می فرماید جا دارد انسان از این غصه بمیرد.

ایشان اضافه می کند: پراکنده کردن اخلاق و ادب در جامعه نگرانی امیرالمومنین است ولی الان جامعه ما چگونه است؟ دوست و دشمن می گویند اخلاق در جامعه در حال جان دادن است و باید دفن اخلاق را اعلام کرد.

استاد برجسته حوزه علمیه یزد با تقبیح دشنام دادن حتی به دشمن تصریح می کند: امیرالمومنین عازم جنگ صفین بود که یک نفر به شامیان بد و ناسزا گفت، حضرت در حین جنگ واکنش نشان می دهد و می گوید دوست ندارم زبان تان لق باشد و فحش بدهید… حضرت امیر حساسیت همه جانبه دارد، هم به عبادت مردم حساس است، هم به نان مردم، هم به اخلاق مردم و هم به اینکه مردم او را بت نکنند و تا حد پرستش بالا نبرند.

اگر ما خود را پیرو علی (ع) می شناسیم، باید کمی- لااقل کمی- صفات بالا در ما دیده شود. آیا این گونه هست؟ هنوز یادمان نرفته احمدی نژاد با وجود تمام مستندات تاریخی، حادثه هولوکاست را نفی و در واقعیت آن تشکیک کرد. هنوز هم خود ما یکی از ایرادهای بزرگی که به غرب می گیریم، عدم آزادی رسانه های غرب برای پرداختن به جنبه های تاریک هولوکاست است. بسیار خوب، این ایراد دوم بسیار هم صحیح، اما آیا ما به خودمان اجازه می دهیم با موضوع اسرائیل برخوردی واقع بینانه داشته باشیم و به جای خواسته محال نابودی اسرائیل- شاید روزگاری ممکن بود- به دنبال هدف مشروع بازگشت اسرائیل به پشت مرزهای ۱۹۶۷ باشیم؟ خواسته ای که هم عقلایی و هم مطابق با قطعنامه سازمان ملل است.

عالم عالی قدر معزالدینی می گوید علی برابر ناسزایی که سرباز او علیه دشمنان می دهد، موضع می گیرد. پس، چرا ما در روز قدس به جای هزاران شعار عدالت خواهانه و حق طلبانه فریاد مرگ و نفرین سر می دهیم و خواستار امری محال هستیم؟

زوایا را باخته ایم زیرا شبیه اباذرها و یاران باوفای علی نیستیم. ما رفتارمان کاریکاتوری از شیعه است. ما کجا و شیعه علی کجا؟!

روز-قدس-کودک

در روز قدس، محسن بنگر عکسی از دختران خردسالش در اینستاگرم منتشر می کند و زیر آن حاشیه نویسی می کند که امیدوار است به لطف دعای شبانه دخترانش در شب قدر خداوند همه بیماران را شفا دهد. و آیا این طرز تلقی از شب قدر ربط و دخلی با اسلام دارد. والله چنین نگرشی برآمده از تفکر مسیحی است که اوج آدم بودن را در بره بودن و کودک بودن می بیند. در نگرش مسیحی کودک یا گوسفندان خدا بالاترین جایگاه را دارند و برای همین است که در نقش و نگارهایشان فرشتگان حالتی معصومانه و بی محتوا دارند. حال آن که در مکتب اسلام دلیل اشرفیت انسان در علم است. در جهاد فی اسماء الله است. خداوند اسلام اگر کمال را در معصومیت کودکان می دید، هیچگاه انسان را خلق نمی کرد، همان گوسفندان و دیگر جانداران زمین کفایت می کرد. ما راه را گم کرده ایم و حالمان به هیچ وجه خوش نیست..