حل مسئله موسوی پیش از انتخابات به نفع امنیت و مصالح ملی است

میر-حسین-موسوییک ضرب المثل عامیانه است که می گوید: اسب سواری دولا دولا نمی شود. با امضاء توافق اتمی، ایران از دیوار بلند انزوای بین المللی خارج شده و کابینه نظام سلطه اجازه ورود به عرصه جامعه جهانی را داده است. اما، این به معنای پایان بازی نیست، بلکه اکنون فشارهای جدی- و لطفا نخوانید کاغذپاره یا فاقد اثر- از طرف مجامع مختلف بین الملل برای متابعت ایران از قوانین مورد انتظار آنان آغاز می شود.

در این بین، و برای مورد ایران، بسیار بیش از سایر نمونه ها امکان مداخله مسائل حقوق بشری وجود دارد. کشوری که ادعای دموکراسی و اتکا به آراء مردم را دارد، بیش از کشور پادشاهی عربستان می تواند از زاویه حقوق بشر مورد فشار قرار گیرد. در حقیقت، هر گسترشی تبعات خود را به همراه دارد. فقهای شورای نگهبان هیچگاه قادر نیستند تمام انتظارات محافظه کاران برای فیلترینگ قطعی نیروهای اصلاح طلب و اپوزیسیون را در فرآیند انتخابات برآورده سازند. چنین خطای استراتژیکی کل وجهه بین المللی تازه به دست آمده ایران را به باد خواهد داد.

بنابراین، ما در دوران پساتحریم با فشارهای حقوق بشری از خارج کشور و فشار آراء اصلاحی و طیف های چپ از داخل روبرو هستیم. نکته بسیار حائز اهمیت نیز به آراء پایتخت نشینان در انتخابات ۸۸ باز می گردد. فتنه ۸۸ در تاروپود جریان انحرافی سرشته شده و بذر تهدیدی بالقوه را برای منافع ملی و امنیت داخلی ایران کاشته است. این واقعیت را نخواهید کتمان کنیم که بخشی از بدنه جامعه همچنان تحت تاثیر آن رخدادهای غم انگیز هستند و فقط سکوت پیشه کرده اند. سکوتی که به احتمال زیاد می تواند بستر تبدیل شدن به فریاد را در انتخابات پیش رو بیابد.

موسوی-محاکمه

در حقیقت، ما در مقطعی قرار گرفته ایم که باید از منظری حکومتی و مبتنی بر مصالح کلان کشور، پیش از بالا رفتن دماسنج انتخابات آتی مجلس، مسئله موسوی و بحث های بی حاصل پیرامون آن را ختم به خیر کنیم. آتش زیرخاکستری که با فتنه ۸۸ آغاز شد، با بازگشت موسوی و همراهانش به بدنه نظام به سادگی قابل التیام است.