سوریه، کمپ سرخپوستان نوین!

American-Indian-Art-2آیا آشویتس فقط در نظام نازیسم جامه واقعیت به خود پوشید؟ آیا این فقط آلمانی های وفادار رایش بودند که برای امحاء یک نژاد آنان را روانه کوره های آدم سوزی کردند؟ بررسی تاریخ معاصر نشان می دهد، آشویست نمونه ای کلاسیک از گونه ای استراتژی نسل کشی است که دولت های مقتدر در مقاطع خاص از آن بهره برده اند.

هنگامی که سفیدپوستان بر خاک آمریکا تسلط یافتند، برای تخلیه پتانسیل مقاومتی که درون قبایل سرخپوست وجود داشت، از دو اهرم قدرتمند مذهب و الکل استفاده کردند. ایجاد نحله های منجی گرانه میان جوانان سرخپوست و الکلی کردن آن ها باعث شد تا عصاره روح سرخپوست درون کمپ ها ناتوان شود.

در کنار تخدیر انگیزه بومیان آمریکا، چرخه هایی از کشتارهای گسترده کار را به انجام رساند و روح سرخ ظرفیت وجودی خود برای هر نوع مقاومت آتی را باخت.

در چند سال اخیر، بازی خوب کنترل شده «بهار عربی» آشویتس دیگری را در کشورهای عمدتا مخالف غرب و به ویژه سوریه رقم زده است. تا به حال از خود پرسیده اید در سوریه چه خبر است؟ در آنجا چه کسی چه می کند؟ فیلترهای قدرتمند رسانه ای غرب و هزارتوی بازیگرشان چه راحت ذهن افکار عمومی جهان را از واقعیت منحرف کرده است. قشری از تحصیل کرده های ایرانی که اساسا در آمال آمریکایی غرق شده اند، لم داده به پشتی هایشان بی هیچ ژرف کاوی می گویند: هرچه آقا بگوید، راست است!

به شهادت تاریخ، کشور توریستی سوریه طی چند دهه گذشته وضعیت اقتصادی و رفاهی قابل قبولی داشته و نزاع های مذهبی در آن به هیچ عنوان مطرح نبوده است. ناگهان چه می شود که بهار عربی هزاران نفر را بر می انگیزد تا با حمایت عربستان و اسرائیل سلاح به دست گرفته جویای به زیر آوردن اسد شوند؟! در سوریه چه می گذرد؟

بازی ماسک ها را که بدانیم و از پس آن ها به چهره خوانی بپردازیم، ماهیت اتفاقات سوریه بسیار شبیه کمپ های سرخپوستان است: طعم تند مذهب به همراه حاشیه های خیال انگیزی چون جهاد نکاح و رسیدن به یک سوریه آزاد و آباد و بدون تبعیض، کعبه آمالی ساخته که پتانسیل جهان اسلام را درون سیاه چال خود فرو می کشد و از متعصبانی خشک مغز، فاسدانی خوش گذران می سازد. از این طریق، مسلمانان نیز می توانند کنار مدعیانی چون سرخپوستان، بلشویکها و میلیون ها آزادی خواه دیگر بخوابند.

اسرائیل ریشه های ثباتش را می گستراند، پادشاهان عرب خاطری آسوده می یابند که لااقل تا نفت هست، هستند و دنیای آمریکایی- پس از افول بلوک شرق- هرچه آسوده تر حق طبقه کاپیتالیست را در متمایز بودن، تحکیم می کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code