بازی را بر هم بزنیم: جناح راست در دام جدید اقتدارگرایان

دولت-تدبیر-امیدبازی با یک جمله ریاست جمهوری کلید خورد: «چرا یک عده بی‌سواد که از بخش‌هایی خاص پول می‌گیرند باید حرف بزنند؟» گویا بازی از مدت ها قبل شروع شده بود، اما با سخنان حسن روحانی در جمع دانشگاهیان وارد فاز علنی شد.

حقیقت اینجاست که اقتدارگرایان در جریان انتخابات گذشته و حضور گسترده مردم پای صندوق های رای غافلگیر شدند. اما، به سرعت خودشان را احیا کردند. در اختیار داشتن ثروت هنگفت از طریق رانت های مختلف و تولید آدم هایی چون بابک زنجانی به آن ها ظرفیت بالای اقتصادی داده است و به صورت طبیعی در بدنه جناح راست همچنان دارای نفوذ هستند. در واقع، آنچه وجه امتیاز این جریان اقلیتی است، ظاهر هم خوان با باورهای راست است- ظاهر و کلامی که توانست سال ها همراهی راستگراها را با خود داشته باشد و چالش های بعد از ریاست جمهوری دهم بود که پرده از برخی تناقضات و تفاوت های جدی برداشت.

اکنون، اقتدارگرایان با برخورد دولت تدبیر و امید با بحث مفاسد اقتصادی روبرو شده اند و در حالی که اقبال سیاسی را از دست رفته می بینند، با وضعیت تهدید منافع نیز دست به گریبان شده اند. در این شرایط، طبیعی است رخنه اقتدارگرایان از طریق تلاش برای باز فریفتن جناح راست صورت گیرد. اقتدارگرایان برای بقا و همچنین با امید به ائتلاف دوباره با بدنه سنتی و محافظه کار حکومت از هر بهانه ای استفاده می کنند تا با لائیک و دشمن اسلام نشان دادن حامیان دولت، بکوشند نظر موافق راست ها را به دست آورند.

مبارزه زیرپوستی با دولت تدبیر و کارشکنی های پیوسته، ریاست جمهوری ایران را به این جمع بندی رساند که باید شکافی در پرده پنهان کاری ها ایجاد کرد و به سمت شفاف سازی و مبارزه عینی با فتنه ای که کشور را تهدید می کند رفت. سخنان روحانی در جمع دانشگاهیان دقیقا همین کارکرد را داشت و عصبیت متراکم در جناح راست بروز یافت و بسیاری از دوستان محافظه کار این سخنان را به خود گرفتند، حال آن که نوک پیکان گفتار روحانی نه بدنه مورد احترام راست که فتنه گران پنهانی بودند که در پوستین دوست، منافع خود را از طریق تحریک اعتقادات مذهبی پی گیری می کردند.

مبارزه سختی آغاز شده تا دولت تدبیر و امید را به همان چاه دولت اصلاحات بیافکند. در این بین، هوشیاری ارغوانی ها و نشان دادن روح برادری می تواند گره گشا باشد. هیچ عقل معتدلی نمی پذیرد برای کمک به دوستان اهرم زور، تحقیر یا تحریک احساسات را به کار بندیم. اکنون مهارت اصلاح طلبان و نیروهای معتدل راست است که با پیش بردن امور از مجاری هوشمندانه دو کار را به انجام رساند:

یک- نشان دادن حسن نیست به طیف وسیع راست و شفاف سازی واقعیات

دو- افشا کردن ماهیت سیاه اقتدارگرایان، پی گیری برخورد قاطع قضایی با آنان و روشن کردن وجوه تیره اهداف و اندیشه هایشان.

دولت تدبیر و امید اگر می خواهد نقبی به سمت پیروزی ملت ایران بزند، باید این هوشیاری را نیز داشته باشد که طبقه پررخوت روشنفکری ایران در تاریخ معاصر هیچگاه روشن بینی کافی را نداشته که بتوان به آن ها اتکا کرد. تا آنان بخواهند از خواب زمستانی بیدار شده و به آن درک قطعی برسند که از ارغوانی ها حمایت کنند، فرصت ها سوخته و به باد رفته است. بنابراین، مبارزه دولت در چهار جبهه باید صورت گیرد:

  • هم دلی و همراهی با جناح راست
  • افشا کردن و کنترل اقتدارگرایان
  • به حرکت آوردن بدنه معتدل جناح چپ
  • مهار زیاده خواهی های چپ افراطی.

با شیطنت ها و تحریکات هوشمندانه آمریکا و شرکای غربی اش، که بهانه را به دست گروه های ذی نفع داخلی می دهد، برزخی که دولت روحانی در آن قرار گرفته، وارد روزهای طوفانی خود می شود. روزهایی که عبور از آن ها نیازمند دقت نظری فزاینده و ایستادگی در مسیر است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code