راهکارهایی جهت پرورش هوش هیجانی کودکان

مادر-فرزندهوش هیجانی مفهومی قابل آموزش است. آموزش هوش هیجانی از همان لحظات اولیه زندگی در منزل و با تعامل والد و کودک شروع می شود. برخی از موضوعات هوش هیجانی عبارت اند از همدلی با دیگران، استفاده مثبت از هیجان ها در تفکر و شناخت، کاربرد مناسب هیجان ها در روابط انسانی، درکحالات هیجانی خود و دیگران و خویشتن داری. متخصصان جهت افزایش آن راهکارهایی ارائه دادند:


۱. به حرف های او گوش دهید و ابراز احساسات کنید:
هنگامی که کودک از احساسات خودش برای شما می گوید، با دقت به حرفایش گوش بدهید.سپس همه ی آنچه را که با شما در میان گذاشته، مجددا برایش بازگو نمایید.مثلا مثال هایی از زندگی خودتان بزنید تا به او نشان دهید که حرف هایش را می فهمید.

 

۲. به کودک خود کمک کنید تا احساسات خود را نام گذاری کند: دامنه لغات کودک شما ضعیف است و درک او نیز از علت و معلول ها بسیار ابتدایی است. در نتیجه تشریح احساساتخودش با مشکل مواجه می شود. می توانید به او کمک کنید تا نام هایی را برای احساسات مختلف خودش انتخاب کند و به این ترتیب لغت نامه ای برای احساساتش بسازد.

 

۳. احساسات کودک خود را ارزشمند شمرده و آنها را تایید کنید: هنگامی کودک شما نمی تواند پازل را کامل کند ودر نتیجه عصبانی می شود به جای اینکه به او بگویید: دلیلی ندارد که اینقدر ناراحت باشی، بهتر است تصدیق کنید که واکنش او کاملا طبیعی است. بگویید: وقتی آدم نمیتونه پازل را کامل کنه واقعا حوصله اش سر میره. مگه نه؟

 

۴. کج خلقی ها و بداخلاقی های اورا به ابزار آموزشی مفیدی تبدیل کنید: اگر کودک شما پس از این که می فهمد باید دندان پزشک معاینه اش کندناراحت و آشفته می شود، همزمان با آماده کردنش برای ویزیت دکتربه او کمک کنید تا کنترل خودشش را به دست بیاورد. با او گفتگو کنید چرا از معاینه دندان پزشک می ترسد، انتظار دارد یا حدس می زند که در زمان معاینه چه اتفاقی بیفتد و چرا باید دندان پزشک معاینه اش کند. از خاطرات خودتان درباره ی زمانی صحبت کنید که می خواستید با گروه سرود روی صحنه بروید و ترسیده بودید و یکی از دوستانتان کمک کرد تا ترس خود را کنار بگذارید.
۵. ازمشکلات عاطفی برای آموزش نحوه حل مشکلات استفاده کنید: هنگامی که کودکتان با شما یا یک بچه دیگر مشکل پیدا می کند، محدودیت های او را به وضوح برایش توضیح دهید و سپس راهنمایی اش کنید تا خودش راه حل مناسبی پیدا کند. مثلا می توانید به او بگویید: می دانم عصبانی هستی خواهرت خانه ای که با اسباب بازی ساختی را خراب کرد اما تو نباید او را بزنی، حالا وقتی عصبانی هستی چه کار دیگه ای می توانی بکنی؟ اگر کودک شما فکری درمورد راه حل مناسب ندارد چند گزینه را در اختیار او قرار دهید.

 

۶. با حفظ آرامش خودتان الگوی مناسبی برای کودک باشید: بسیار مهم است که درزمان عصبانیت جملات و حرف های نامناسب و تند و  زننده به کار نبرید.بهتر است به جای گفتن اینکه: “تو منو دیوونه می کنی”. بگویید: “وقتی این کار را می کنی من عصبانی می شوم”. در این صورت کودک شما می فهمد که مشکل به رفتار او بر می گردد نه به خود او. پنهان کردن احساسات واقعی خودتان تنها موجب گیج شدن کودک می شود.

 

همچنین به عنوان پدر و مادر می توانید:

– از انتقادهای تند و بی رویه به کودکتان پرهیز کنیدزیرا باعث کاهش اعتماد به نفس آن ها می گردد.

– درموقع لزوم از آنها تعریف و تمجید کنید.

– درخیال ها و رویاهای کودکان شریک شوید.

– با کودکان صادق باشید.

– سعی نکنید راه حل های خود جهت حل مشکلات را به کودکان تحمیل کنید.

 

نویسنده دکترمیرسعید جعفری