فقر …

فقرروزی مرد فقیری از بودا سوال کرد چرا من اینقدر فقیر هستم؟بودا پاسخ داد چونکه تو یاد نگرفته ای که بخشش کنی. مرد پاسخ داد:من چیزی ندارم که بتوانم ببخشم.بودا پاسخ داد:چرا!محدود چیزهایی داری یک صورت که می توانی «لبخند» بر آن داشته باشی.یک دهان که می توانی از دیگران «تمجید» کنی یک «قلب» که می توانی به روی دیگران بگشایی چشمانی که می توانی با آنها به دیگران با «نیات خوب» نگاه کنی .یک بدن که با ان می توانی به دیگران «کمک» کنی .در واقع هیچیک از ما هرگز فقیر نیستیم.فقر واقعی «فقر روحی» ست.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code