طریقت رهایی…

patch2image.phpغم پایدار فتنه شیطان است. در محضر خدا که نمی‌توان افسرده بود.

رقص درویشی، رقص پذیرش، رقص هم‌آوایی با مشیت خالق است.

نور بالا می‌کشد و جلا می‌دهد؛ نار گرفتار می‌کند و فرو می‌کاهد.

در محضر عشق، طالب نور باشید؛ وگرنه نار همه جا هست و ما را در سلسله حیوانیت سقوط می‌دهد.

انسانی که دلش برای مخلوق به رحم نیاید،‌ چگونه در پیشگاه خالق جایگاه یابد؟

از لحظه‌ای که گریه نوزاد بلند می‌شود،‌ کهکشانی آفریده شده است.

عقل وفادار کافی نیست،‌ خدا همه، عقل نور یافته می‌خواهد؛ عقل باشکوه!

با آنِ مردم همراه شوید؛ شما صاحب چیزی نیستید،‌ اما آنان مالک آخرت شما هستند.

نشانه‌های قلب را بگیرید و آنان را به اهداف مباح نشانید.

جنون تیرگی روح و شعله نار است. با مجنون با زبان اعتدال سخن بگویید.

کارهای بزرگ از دستان کوچکی ساخته است که مفهوم توانستن را آموخته‌اند.

اقتدار شیطان را با مهربانی می‌توان ویران کرد.

روزنه امید جایی است که هیمنه نار در قلب خاموشی می‌گیرد.

انسان ستم دیده مفلوک تصویر درونی خود است.

انسانی که ستم را می‌پذیرد،‌ خود گونه‌ای ستمگر است.

قبل از هر شکوه‌ای پذیرای رهایی باشید، آنگاه چشمه شکایت‌ها می‌خشکد.

آنچنان آکنده از حر شوید که بتوانید برهنه شوید… این ساده نیست!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code