خدا این چنین خلقت را ایجاد کرده است

Red-and-Black-Butterflyزمانی که خداوند قصد دارد از طریق زبان اتفاق پیامی را منتقل کند، پیام رابطه مستقیم با موضوعی دارد که ذهن فرد را درگیر کرده است.

حدود ۱۵ سال پیش ساکن خمین بودم. ابتدای فصل سرما بود، در و پنجره های خانه را بسته بودیم و شهر نسبتا سرد سیر می رفت تا خود را برای زمستان آماده کند. اواسط ظهر به مستند زیبایی از شبکه چهار درباره حشرات شگفت انگیز هستی نگاه می کردم. تصاویر آنچنان حیرت انگیز بود که چند دقیقه یک بار رو به مادر کرده و می گفتم: آخر خدا اینها را چگونه خلق کرده است؟!

چشمم به بیرون پنجره افتاد. پروانه ای چرخ زنان زیر بام خانه نشست و بال هایش را گشود. بال ها به رنگ مخمل سیاه و با نوار قرمزی تزئین شده بود. (آن گونه پروانه را در عمرم تنها همان روز دیدم و بس.) پروانه دمی نشست و بعد پر کشید و رفت.

پیام واضح بود، سوالم چگونگی خلقت بود و پاسخ این که داستان خلقت شبیه داستان پروانه ای است که در فصلی که انتظارش را نداری و در جایی که تصورش را نمی کنی خود را نمایان می کند تا نشان دهد: دستان گشوده خداوند هستی را اداره می کند. حشرات شگفت انگیزی که بر صفحه تلویزیون مشاهده می کردم، بر مبنای همین منطق تکامل یافته و به سلیقه خداوند جان گرفته اند.

اما، یکی از ویژگی های زبان خداوند تصریح و تاکید است. پروانه ای که آن قدر کم یاب بود که جز آن روز دیگر هرگز ندیدم، شب به خانه مان بازگشت. به اتفاق خانواده نشسته بودیم که خواهرم با تعجب سقف را نشان داد. همان مدل پروانه گرد لامپ می چرخید. سوال بزرگم این بود: چگونه وارد خانه شده است؟ و پاسخ صریح: خداوند همان گونه که پروانه را از میان درب و پنجره های بسته وارد خانه می کند، به همین طریق نیز موجودات هستی و از جمله انسان را آفریده است.

پروانه در فصلی سرد، در بزنگاهی مرتبط با سوال من و با عبور از پیچ و خم عدم امکان ها (درهای بسته) خود را نشان داد تا به ماهیت خالق بودن خداوند اشاره کند. او همه هستی را تحت اختیار دارد و با هدایت ربانی موجودات را در مسیر تکاملشان پیش می برد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code