کوپه قطارقدیمی!

تعالی-ارامش-انسانیتزنی:
سلام.من دختری مجرد هستم که در مقطع دکترا تحصیل میکنم.دیشب دو تا خواب عجیب دیدم…اول خواب دیدم با یه نفر توی یه کوپه ی قطارخیلی قدیمی نشستیم روبروی هم.مشخص بود که من با کلی گریه و ناراحتی سوار شدم چون عکس خودمو تو شیشه دیدم چشمام وحشتناک پف کرده و قرمز بود.قطاره انگار داشت از توی یه کشور خارجی زمان قدیم مثلا زمانی که قطار اولین بار راه اندازی شده حرکت میکرد.
اونی که جلوم نشسته بود نه سعی کرد باهام حرف بزنه نه چیزی. سریع تا قطار راه افتاد یه پارچه مشکی کشید رو سرش و خوابید.
منم خوشحال بودم که خوابه. آفتاب داغ رومون بود.
من کلی بیرون رو نگاه کردم. دشتها و کوه های خیلی قشنگ. ولی آخر دلم سوخت واسه اون که سردش میشه و نور اذیتش نکنه یه وقت،پرده رو کشیدم،پنجره رو بستم و خوابیدم…وقتی رسیدم خونمون کنار دریاست که طوفانی و طغیان کرده بود. جوری که موج های بلند میزد از پنجره بالاتر…تعبیرش چیه ؟مقصد اون قطاره خونه خودمون بود؟! چون مامان و خاله هام خونه بودن.
تفسیر:
قلب مهربانتان را در برابر رفتار جامعه قرار ندهید زیرا خواهد شکست؛ یعنی انتظار نداشته باشید جامعه روح لطیف شما را درک کرده و بخواهد ارزش خوبی هایتان را درک کند. دوست خوبم، قلب آکنده از محبت و لطافت است، زمانی که اجازه می دهید قلب برابر رفتار جامعه قرار بگیرد و زشتی و خودخواهی دیگران را لمس کند، طبیعی است که سخت آزرده شده و وجودتان منتقلب می شود.
شیشه ای که در آن ظاهر دردمند خودتان را می بینید، حکم آیینه را دارد و آیینه واقعیت وجود را نشان می دهد. به عبارت ساده، شما به شدت آزرده خاطر هستید،اما دیگری به جای آن که احساس همدلی کند و دست نوازش بر سرتان بکشد، پارچه سیاهی بر صورت می گیرد و خود را به ندیدن می زند. در پاسخ، شما شیشه قطار را می بندید و پرده را می کشید تا اذیت نشود. به این می گویند حرکت درست. اگر بخواهیم رفتارمان را معطوف به دیگران کنیم، بی گمان همانند آن دریای مواج می شویم که آرامش خانه را با هجومش بر هم می زند.
در حقیقت، قطار نماد مسیر روشن و منطقی زندگی است. مسیر زندگی تان را مبتنی بر ارزش های انسانی حفظ کنید و از ریل خارج نشوید. چرا که اگر بخواهید جز این عمل کنید و اگر پاسخ دیگران به محبت هایی که می کنید مهم باشد، اگر عدم مهربانی دیگران در حق شما مهم باشد، آن وقت زندگی تان همانند آن دریای مواج گرفتار آشوب شده و خانه وجودتان در اضطراب فرو می رود. ببینید پنجره نگاهتان به کدام سمت است: راه آهن یا دریای مواج. بر اصول انسانیتان که بمانید، دریا آرام شده و زندگی تان در آرامشی عارفانه به تعالی می رسد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code