فراری دادن شیر در میدان جنگ رومی

مجید:

با جمعی از دوستان هم دانشگاهی در یک میدان نبرد روم باستان بودیم. شیرهای درنده به ما حمله کردند و دو نفر را دریدند. من توانستم چند نفر را نجات دهم. در حمله شیر  به خودم اطمینان داشتم که شیر را فراری می دهم و این کار را نیز برای نجات یکی از دوستانم انجام دادم.

تفسیر:

متنی در بخش ادبی گذاشته ام با نام «ناکرده کار، نیم کرده کار، پر کرده کار» آن را حتما بخوانید. در برزخ میان دیگرخواهی و خودخواهی گرفتار شده‌اید. به  دلیل روح انسانیتان، ارزش‌های اخلاقی را بروز می‌دهید، اما گاه آن نخوت درون سر می‌کشد و آزارتان می‌دهد. بر خویش چیره شوید.

دوست عزیز، دوست نماد دیگر خواهی و توجه داشتن به حال غیر است. میدان نبرد رومیان محل بروز و نمود داشته‌هاست و شما شیر را برای حفظ دیگران می‌رانید. آن شیر چیزی جز غرور خودتان نیست. شیر آکنده از هیبت و بزرگی است. شیر هیچگاه پشت به میدان نمی‌کند و شیر آکنده از من قدرتمند است. آنگاه که شما شیر را می‌رانید، در حقیقت ، نشان می‌دهید در بزنگاهی که به روح خدمت هست، برابر نفستان ایستاده و به عمل انسانیتان می‌پردازید.

اما، شیر همچنان زنده است؛ یعنی چالش درونی شما خاموشی نگرفته و باید با عزمی جزم، خویش را از غوغای نفسی که می‌خواهد حاکم شود، ‌خلاص کنید. در میدان مبارزه با نفس، پر کرده کار  باشید. بی‌گمان از شما خیرهای زیادی برای خلاق خدا می‌تواند سر زند. مانعی که سر راهتان هست، خود شمایید،‌ آن را کنار بزنید و از داشته‌هایتان برای تعالی جامعه‌تان بهره ببرید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code